خیره به کتاب تست شیمی 2 وجدول تناوبی چاپ شده روی جلد آن زانو هایش را در بغل جمع کرده بود و بین میز تحریر و کمد مچاله شده بودو به اين فکر میکردAs آستاتین بود یا آرسنیک؟ آن مکعبی که دست مندلیف کشیده شده روی جلد است و روی آن Ea حک شده است نام چه عنصری بود؟ اکا آلومینیم همان گالیم با دمای ذوب 30؟ در اين فکر ها بود که صدای داد دوم از جا پراندش مثل همیشه صدای جرح و بحث مي آمد جرح و بحثی نزدیک در های اتاق نيمه تاریکش بغض کرده بود مثل همیشه خیره به يک نقطه برای خودش مي خواند: همچون انار خون از دل خویش مي خوریم غم پروریم!حوصله شرح قصه نیست صدای داد سوم همزمان با قطره اشک

مارزنگی بوسیله تابش های فروسرخ ایجاد شده توسط طعمه بوجود آن پی مي برد.سراسری87 مي خواهم نکته بعدی را یادداشت کنم کة دستم مي ایستد!مار زنگی...مارزنگی...صدای زنگ در گوشم اکو مي شود...داشتم چه کار مي کردم؟ مي خواستم نکات ترکیبی هیدر را بنویسم؟ یا مسائل ژنتیک را حل کنم و در دنیای الل ها غرق شوم؟ یا مي خواستم آرزوی يک روز خوب را کنم؟ يک روز گرم تابستانی است و من روی تراس خانه باغ دراز به دراز افتاده ام و غرق در نکات مختلف زیست شناسی به اين فکر مي کنم کة ای کاش يک روز خوب هر چه زودتر بیاید! به بسته ی پاستیل کنارم نگاه میکنم کة تا چند دقیقه پیش پر از مارهای رنگارنگ ب

صدای روشن شدن موتور های جیپ شنیده مي شود. طناب ها به دور دست و پایش محکم شده اند...امروز، روز قربانی شدن اسماعیلی دیگر است. اما امروز ابراهیمی نیست که اسماعیلش را به قربانگاه بیاورد...امروز خود اسماعیل قدم به قربانگاه گذاشته است و جان در کف منتظر معراج است. اینجا در خاک عراق، یکی ديگر از عشاق حسین(ع) قرار است عاشورایی عروج کند...اینجا اهریمنی لانه دارد که به خون اسماعیل ایران تشنه است. ترس در چشمان دَد های زمانه دو دو میزند، که مبادا اين عقاب دوباره بال و پر بگیرد و نابودشان کند. دریغ از آنکه ایران از اين عقاب ها و قهرمانان کم ندارد...! عقاب هایی که با پروا

به زیر پاهایم نگاه ميکنم آل استار های دوست داشتنی سبز رنگم انگار روی سر مردم قرار دارند فاصله ای که از زمین دارم اصلا زیاد نیست یعنی اگر از اين بالا هم سقوط کنم فوقش دست و پایم مي شکند یا شاید هم دیگر نتوانم راه بروم . چشمانم را مي بندم قدم اول را بر میدارم اما، صبر ميکنم.اين ارتفاع برای من کافی نیست. نه! دوست ندارم اینجا زیادی پایین و پست است. من باید جای بلند تری باشم ارتفاع بالا تری! من اين همه بالا نیامدم و اين همه نگاه سال ها بیهوده منتظر زمین خوردن و سقوط من نیستند که فقط برای صدم ثانیه ای از ارتفاعی پست سقوط کنم و پوزخند بزنند از اول هم معلوم بود بیش

معمار جلو مي آید و مي گوید: _ قیدار خان! سنگ رودخانه ای اگر پیدا مي کردید که قاطی کنیم با ملات و بریزیم توی پی، کار عمری مي شد...سیمان و بتنِ يک پارچه از دلش ترک مي خورد... قیدار به معمار مي گوید: برای عمری شدنش چیزی دارم که قاتی کنی با ملات و بریزی تو پی... قیدار فریاد مي کشد سر هاشم: _ کتاب ها را با احترام بیاور اين جا! هاشم با تعجب يک دسته از کتاب ها را مي آورد و مي گذارد پیش پای قیدار.قیدار کتاب اول را بر میدارد.بسم الله مي گوید و با احترام باز مي کند. آرام مي خواند: _ اگر شراب خوری جرعه ای فشان بر خاک... دیوان حافظ را با احترام مي گذارد وسط ملات و کتاب بعدی را بر